9/7/2006 - ;
kar-arsız mıyım neyim...
her an herşeyin değişebileceğini düşündüğüm, birgün mutlaka daha iyisinin olacağına inandığım umutsuz bir dünyada hâlâ birşeylere şekil vermeye çalışıyorum. ama olmuyor, aksak yağız atlar çiziyorum her seferinde; o da en iyi ihtimalle mahallenin uyuz sütçü beygirine dönüşüyor. “doğan görünümlü şahin” değil de tersi sanki...
ya da ne bileyim, noktalı virgül gibi sanki. nokta mı virgül mü, dursun mu devam mı etsin belirsiz. iki arada bir derede. acımakla özenme arasında tiksindirici bir hayranlık uyandıran sefil bir karizma kar-arsızlığı.
| 
